سيد علي اكبر قرشي
125
قاموس قرآن ( فارسي )
خاك بردار و به طرف آنها بيانداز . چون سپاه اسلام با كفار رو برو شدند حضرت بعلى عليه السّلام فرمود مشتى از سنگريزه هاى اين بيابان به من ده پس آن را به طرف دشمنان انداخت و فرمود قبيح باد صورتهايشان . . . و اين سبب هزيمت آنها بود قتاده و انس گفتهاند بما نقل شد كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله در روز بدر سه سنگريزه بر داشت يكى به ميمنه و يكى را بميسره و يكى را بوسط قوم انداخت و فرمود : قبيح باد رويشان پس كفار شكست خوردند . آنگاه گويد : براى اين است كه خدا سنگ انداختن را به خود نسبت داد زيرا كه احدى غير او بر اين كار قادر نبود عياشى در تفسير خود سه روايت در اين باره از امام سجاد و امام صادق عليهما السلام نقل كرده و در هر سه قيد شده كه على بن ابى طالب عليه السّلام آن قبضه را بآنحضرت داد . مىشود گفت تكميل تأثير آن در صورتى بود كه بدست على عليه السّلام در دست مبارك آنحضرت قرار ميگرفت . رهب : ترس . راغب گويد « الرهبة و الرهب : مخافة مع تحرز و اضطراب » ولى صحاح و قاموس و اقرب و مجمع آن را مطلق خوف گفتهاند . * ( « لأَنْتُمْ أَشَدُّ رَهْبَةً فِي صُدُورِهِمْ مِنَ الله » ) * حشر : 13 . البته شما در دل آنها از خدا پر مهابتترايد . * ( « تُرْهِبُونَ بِه عَدُوَّ الله وَعَدُوَّكُمْ » ) * انفال : 60 بوسيله آن آمادگى ، دشمن خدا و دشمن خود را ميترسانيد . * ( « وَاضْمُمْ إِلَيْكَ جَناحَكَ مِنَ الرَّهْبِ . . . » ) * قصص : 32 . معنى اين آيه در « جنح » گذشت . * ( « وَاسْتَرْهَبُوهُمْ وَجاؤُ بِسِحْرٍ عَظِيمٍ » اعراف : 116 . اگر در استرهاب طلب ملاحظه شود مراد آن است كه خواستار ترساندن حاضرين شدند و غرضشان ترساندن بود ولى بيضاوى گويد : آنها را بشدّت ترساندند و در اقرب گويد : « استرهبه : خوّفه » همچنين است قول صحاح . رُهبان : جمع راهب است و آن كسى است كه از خدا ميترسد ولى در